SAĞLIKÇILAR ÖNCE HASTAYA İNSANCA MUAMELE EDİN…

Merhaba
2006 Nisan ayında ……. Doğumevine Ankara acil gittim. Çünkü oğlumun doğum tarihi yaklaşık 12 Mayıstı ama günlerden 16 Nisan yani doğuma 1 ay vardı. Muayene sonucu beni riskli gebelik bölümüne yatırdılar. Ama yatış yaparken eşime bir gün
kalsın sabah gelir alırsınız dediler. Beni bölüme götürdüler orda nöbetçi hiç unutmuyorum ve asla unutmayacağım …… hemşire beni yatış için hazırladı, kan aldı,  sorular sordu ama nasıl garip tavırlarla… neyse umursamadım. Sonra beni yatırması gereken odaya değil başka odaya gitmemi söyledi. Çünkü ona başka oda denmişti ama bana ‘şu odaya git yat’ dedi. neyse yine ses yok bende, çünkü kötüyüm oğlum 36 haftayı doldurmadı, korkuyorum doğmasından zaten iyi de değilim. Gittim odaya, bana serum taktı ama biraz zaman geçince tuvalete gitmem gerekti seslendim duymuyor. Bağırdım geldi. Serumu çıkarmasını istediğim. Nazla çıkardı. Bende tuvalette gittim.  Ama yanımda hiç bir şey yok. Tuvalette ne sabun, ne kağıt mendil yok. Yanına gidip rica ettim. Bana ne hakaretler… ortalık yıkıldı. Ben zaten iyi değilim başladım ağlamaya, üzüldüm karşısında nasıl ezildim. Orda yatan bir hasta üstelik ( konuşmalarından anladım) oda orda çalışan bir bayan ona tepki gösterdi ama ona ‘sen karışma, odana git’ dedi. Onu susturdu. Bende bunun üzerine ‘ben çıkmak istiyorum’ diye bağırdım. ‘Çıkamazsın ama bu  kağıdı imzalarsan çık’ dedi. Bende imzaladım. Aşağı doğru inerken fenalaştım. Bir doktora rastladım, anlattım ama oda ‘odana çık biz ilgileniriz’ dedi.  Hasta bakıcıyı çağırdı ve ona  bana ‘sabun ve telefon kartı almasını’ söyledi.  bana da ‘odana git’ dedi. Neyse tekrar yattım. Bana serum taktı. Ama ben fenalaştım. Nefes alamıyorum. Kalbim sıkışıyor. Tekrar seslendim aldırış etmiyor. ‘Doktoru çağırın iyi değilim’ diye bağırınca bir doktor geldi. Doktor hemşireye ‘doğum için hazırlansın’ dedi ve gitti.
Üstelik sezeryan olacak, bu arada sabun ve kart geldi ama izin vermiyor ki eşimi Arayım, durumu anlatayım. Haberi yok kimsenin. Ben bu şekilde doğum yaptım. Sonradan dosyamda okudum. İmzaladığım kağıda bir rapor yazılmış hasta gecenin bir vaktinde alış- verişe gitmek istedi diye. Yazık gerçekten yazık ve asla bir daha o hastanenin semtinden bile geçmedim. Aradan 2 sene geçti ama hala nefretle anıyorum onu. bazen diyorum keşke o zaman şikayet etseydim çünkü o haldeyken belki de sağlık problemi olabilirdi bana ya da oğluma ama şikayet etsem de bişey çıkmazdı.Yine onlar haklı ben haksız çıkardım. Sadece istediğim lütfen sağlıkçılar personeller önce insana insanca yaklaşın…

 

Yazmaya başlayın ve aramak için Enter tuşuna basın.